Dobrir lo menú principal

1187

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Ans :
1184 1185 1186  1187  1188 1189 1190

Decennis :
1150 1160 1170  1180  1190 1200 1210
Sègles :
Sègle XI  Sègle XII  Sègle XIII
Millennis :
Millenni I  Millenni II  Millenni III


Cronologias tematicas :


Autres calendièrs :
Roman Chinés Gregorian Ebrieu Indó Musulman Persan Republican

Aquesta pagina concernís l'an 1187 del calendièr gregorian.


EvenimentsModificar

OccitàniaModificar

FrançaModificar

Après mai d'una annada de tensions liadas a l'afaire de Bretanha (→ 1185 e 1186), acomençament d'una guèrra novèla entre Felip II e Enric II. Lo motiu oficiau ne'n foguèt la restitucion de la dòta d'Aliç de França que seis acordalhas ambé lo prince Ricard èran estadas rompudas. Renfòrçada per de mercenaris, l'armada francesa prenguèt Essaudun que sei fortificacions foguèron restauradas. Pasmens, la guèrra s'arrestèt tre lo 23 de junh ambé lo conclusion d'un acòrd entre lei dos rèis. Felip II gardèt Essaudun, obtenguèt Fréteval e Aliç foguèt promesa au prince Joan. Deviá tanben recebre Aquitània e Anjau. Dins aquò, aquò reglava pas la question de la dòt d'Aliç que foguèt rapidament lo pretèxte d'una guèrra novèla (→ 1188).

Aquò irritèt Ricard qu'èra la victima principala dei concessions de son paire. Ansin, se raprochèt de Felip II que li donèt un acuelh favorable.

EuròpaModificar

AsiaModificar

Sultanat AiobidaModificar

L'annada 1187 fuguèt una annada fòrça favorabla per Saladin que capitèt de conquistar la màger part dau Reiaume de Jerusalèm, compres la vila santa de Jerusalèm, e anientèt la màger part dei fòrças militaras crosadas. D'efèct, aprofichèt la rompedura de la trèva entre Jerusalèm e Damasc après una ataca de Renaud de Chatillon còntra una caravana aràbia per mobilizar una armada importanta còntra lei Crosats. Puei, aprofichèt leis errors de Gui de Lusinhan que se dirigiguèt dins una region quasi desertica que sei fònts èran ocupadas per lei tropas aràbias. Ansin, lo 24 de junh, lei Crosats fuguèron esquichats a Hattin. Perdiguèron 20 000 tuats e presoniers e mai d'un senhor important, compres Gui de Lusinhan, foguèron capturats.

Après aquela victòria, Saladin negligiguèt Jerusalèm per conquistar lei castèus mens importants de Palestina e lei pòrts. D'un biais generau, Saladin acceptèt de negociar la capitulacion dei garnisons francas segon de tèrmes relativament favorables ai vencuts. Aquò permetèt de conquistar unei castèus, Acre, Sidon, Jubayl, Ascalon, Gaza e Darum. Ansin, la garnison de Jerusalèm foguèt isolada e deguèt tanben negociar l'abandon de la vila dotze jorns de sètge. Pasmens, la mansuetud de Saladin permetèt ai Francs de gropar un nombre important de soudats a Tir que resistiguèt ais assauts. En fàcia d'aquela resisténcia, Saladin preferiguèt finalament abandonar lo sètge lo 1èr de genier de 1188 per se dirigir vèrs lo nòrd còntra lo Principat d'Antiòquia.

Reiaume de JerusalèmModificar

 
Victòrias de Saladin en 1187 e Tresena Crosada.

L'annada 1187 fuguèt desastrosa per lo Reiaume de Jerusalèm e veguèt la conquista de la màger part de son territòri per lei fòrças de Saladin franc de la region de Tir. D'efèct, au començament de l'annada, la trèva entre Crosats e Aiobidas fuguèt rompuda per una expedicion de pilhatge de Renaud de Chatillon còntra una caravana aràbia. La guèrra acomencèt a partir de la fin de març de 1187 ambé d'operacions de reconoissença de la cavalariá aiobida au nòrd. Lo 1èr de mai, la batalha de Cresson veguèt aquelei tropas eliminar un pichon còrs de chivaliers crosats. Aqueu chaple entraïnèt lo cambiament de camp de Raimon III de Tripól, inicialament en favor de Saladin, e permetèt d'unificar, au mens en teoria, lei fòrças dau Reiaume de Jerusalèm. Pasmens, lo 24 de junh, après uneis errors de comandamant de Gui de Lusinhan, aquelei fòrças fuguèron esquichadas a Hattin entraïnant la pèrda de 20 000 tuats o presoniers e la captura d'unei senhors importants, compres lo rèi.

Après aquela victòria, Saladin negligiguèt Jerusalèm per conquistar lei castèus mens importants de Palestina e lei pòrts. Saladin acceptèt de negociar la capitulacion dei garnisons francas segon de tèrmes relativament favorables ai vencuts. Aquò permetèt de conquistar unei castèus, Acre, Sidon, Jubayl, Ascalon, Gaza e Darum. Ansin, la garnison de Jerusalèm foguèt isolada e deguèt tanben negociar l'abandon de la vila dotze jorns de sètge. En revènge, la mansuetud de Saladin permetèt ai Francs de gropar un nombre important de soudats a Tir que resistiguèt ais assauts. En fàcia d'aquela resisténcia, Saladin preferiguèt abandonar lo sètge lo 1èr de genier de 1188 per se dirigir vèrs lo nòrd.

Comtat de TrípolModificar

Après la conclusion de la trèva ambé Saladin, d'ambaissadas foguèron mandadas a Raimon III de Trípol per assaiar de reformar l'aliança comuna deis estats latins còntra la menaça musulmana. Acomençadas en març, aquelei negociacions aguèron ges de resultat fins au chaple de Templiers a Cresson per un còrs turc. En fàcia de la pression d'aquela desfacha, una trèva foguèt signada entre Trípol e Jerusalèm. Raimon III participèt donc a la batalha de Hattin dins lo camp crosat e capitèt de s'escapar ambé la màger de sei tropas. Ansin, poguèt organizar la defensa de sei territòris còntra lei tropas de Saladin que preferiguèron acabar la conquista dau Reiaume de Jerusalèm — franc de Tir — puei se dirigir au nòrd vèrs lo Principat d'Antioquiá sensa organizar l'ataca sistematica dei castèus dau Comtat.

D'autra part, Raimon III de Trípol moriguèt en setembre ò en octòbre sensa eiretier. Aquò marquèt donc la fin dau rèine de la dinastia tolosenca sus lo Comtat de Trípol. Raimon nomèt Raimon d'Antioquiá — que venguèt Raimon IV de Trípol — fiu ainat de Boemond III d'Antioquiá, coma successor.

ArtsModificar

Sciéncias e tecnicasModificar

EconomiaModificar

NaissençasModificar

DecèssesModificar