Agot (ribièra)

(Redirigit dempuèi Agot (riu))

Agot (Agout en grafia mistralenca; Agud, Agot en occitan ancian; Agotus en latin[1]) es una ribièra situada en Lengadòc, Occitània. Es un afluent de Tarn.

Agot
Agot a Castras

Caracteristicas
Longor 180 km
Bacin 3 500 km2
Bacin collector Garona
Debit mejan 55 m3⋅s-1 (Sant Sulpici)
Riu
S'escampa dins Tarn
Geografia
Païses traversats França, Occitània

GeografiaModificar

Pren sa font dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc dins los monts d'Espinosa en Naut Lengadòc (departament d'Erau) e se geta dins Tarn a Sant Sulpici (departament de Tarn).

Lo riu a sa font al som d'Espinosa, près de l'aigavèrs. Las aigas que rajan al versant sud se dirigisson cap a la Mar Mediterranèa, mas las aigas d'Agot elas, rajan sul pendís nòrd-oèst, del costat atlantic e se van getar dins Tarn, doncas puèi dins Garona per s'acabar dins l'Ocean Atlantic.

Principals afluentsModificar

ToponimiaModificar

Las fòrmas ancianas son : fluvium qui dicitur Aquotis (variacion : Aguotis) en 819 o 820, Agotum en 858-863, la rivière d'Agout en 1556, Agout R. en 1770-72 (mapa de Cassini)[2].

Segon Ernèst Negre, lo nom d'Agot es lo resultat del bas latin *ad-guttum, « canal, toat (dogat) »[3]; segon Hamlin, seriá puslèu una fòrma latina *aquotem, derivat d'aiga[2]. Lo latin aviá de derivats en -t, coma aquaticus, aquator, e de derivats en -o, coma aquor, aquositas, aquosus, mas una varianta *aquotem es al limit de çò que lo bas latin mai barbar podiá endurar.

Vilas traversadasModificar

Veire tanbenModificar

Ligams intèrnesModificar

Ligams extèrnesModificar

Nòtas e referénciasModificar

NòtasModificar

  1. Tourè en grafia mistralenca, de l'occitan ancian Tored. https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page2223.jpg https://dicotopo.cths.fr/places/P00132058
  2. Dadou e pas Dadoun en grafia mistralenca. Sembla èsser Dador e pas Dadon segon l'etimologia de Mistral. https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0701.jpg https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0702.jpg

ReferénciasModificar

  1. https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0057.jpg
  2. 2,0 et 2,1 Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 4
  3. Ernest Negre, Les Noms de Lieux du Tarn, 4e ed., Vent Terral, Energues, 81350 Andouque, 1986, p. 43