Danièl Montbars

Danièl Montbars, dich Montbars l'exterminator (1647-ca 1707; la grafia occitana de son nom de familha es pas coneguda; la grafia francesa varia entre Monbars, Montbars, e Montbar.), es un bocanièr lengadocian del sègle XVII qu'atacava los batèls espanhòls per tal de vengar los americans natius e los esclaus negres.

Retrach de Montbars en 1807.

BiografiaModificar

Montbars nasquèt vèrs 1645 dins una familha aisada de Lengadòc. Foguèt plan educat e elevat coma un gentilòme. Segon la legenda populara, l'òdi legendari de Montbars als espanhòls proveniá de la lectura sus las cruseltats dels conquistadors dins lo Mond Nòu[1][2][3][4], en particular una narracion que descriu las atrocitats comesas contra los americans indigènas, escrich per Casaus[5]. En daissant la siá França natala en 1667, s'embarquèt a Le Havre per servir amb son oncle a la Marina Reiala francesa pendent la Guèrra de Devolucion contra Espanha.

Acompanhèt son oncle a las Índias Occidentalas, ont lor naviri es estat corregut e l'oncle tuat prèp de Sant Domenge dins una batalha amb dos naviris de guèrra espanhòls. La mòrt de son oncle reforcèt son òdi dels espanhòls. Se dirigissent cap al refugi dels piratas de l'Illa de la Tartuga, se convertiguèt en capitani bocanièr pauc de temps après. Montbars s'es distinguit pendent una ataca contra un galion espanhòl, descrich per un recit:

   Montbars dobriguèt la via als ponts enemics, ont emportèt de nafras e la mòrt; e quand la somission termina lo combat, son sol plaser semblava èsser de contemplar, non los tresaurs del naviri, mas lo nombre d'Espanhòls mòrts e morents, contra los quals aviá vodat un òdi prigond e etèrna, que gardèt tota sa vida[6].

Ataquèt las colonias espanhòlas sus la còsta de Mexic, de Cuba e de Pòrt Ric. Ataquèt egalament de colonias a las Antilhas e a Onduras, capturant Vera Cruz e Cartagèna. Defent son acte de resvenjadissa contra los espanhòls, es vengut conegut dins tot lo Spanish Main jol nom de "*Montbars l'exterminator" per aver exigit sas pròprias cruseltats contra los espanhòls. A pilhat e incendiat Porto Caballo, San Pedro, Gibartar veneçolan e Maricaibo, entre autres bastions espanhòls, e capturèt o destruïguèt de nombroses autres fòrts e colonias. Malgrat qu'aja pas assassinat de sangfreg, coma cèrtes de sos contemporanèus, faguèt ges de quartièr a sos enemics e èra conegut per torturar los soldats espanhòls subrevivents. L'una de sos metòdes los mai infames consistissiá a dobrir l'abdomèn d'un de sos presonièrs, a traire una extremitat de l'intestin gròs e a lo clavelar a un postèl, puèi a forçar l'òme a "dançar fins a sa mòrt en el frapant l'esquina amb una tronc enflamada"[7][8].

La relacion amorosa amb Christine Biccah Montauban (Crestina/Cristina Biccah Montalban?), filha del comte Montauban (Montalban?), responsable de la comission comerciala de las Bahamas, e gardiana de la patz entre lo govèrn francés e la confrariá dels bocanièrs. En 1690, Christine donèt a Daniel Montbars un filh nomenat Claude Jacques Biccah Montauban Montbars (Claudi Jacme Biccah Montalban Montbars?).

Christine Biccah Montauban e son filh son estats secorreguts per Roche Braziliano, un amic e membre de la confrariá dels bocanièrs, après una temptativa d'execucion de Danièl Montbars per la flòta espanhòla. Braziliano los mesèt inofensius en America del Sud.

Las circonstàncias de sa mòrt son pas enregistradas; pasmens, a benlèu estat perdut en mar durant un de sos viatges en 1707. Malgrat que se concentra mai sus la guèrra contra los espanhòls, auriá acumulat una riquesa considerabla dins lo corrent de sa carrièra. Lui e los membres de son equipatge aurián enterrat lor fortuna prèp de l'Ansa del Governador[9] o de la Granda Salina a Sant Bartomieu, malgrat que Montbars siá defuntat abans de poder tornar cercar son tresaur[4].

En cultura popularaModificar

 
Representation teatric de Montbars, 1807.
 
Litograf de Montbars fach per una empresa de cigaretas, ca 1888.
 
Retrach de Montbars dins lo libre "Los 'Fraires de la Còsta'", 1928.

Veire tanbenModificar

Ligams intèrnesModificar

Ligams extèrnesModificar

Nòtas e referénciasModificar

NòtasModificar

ReferénciasModificar

  • (en) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en anglés intitolat « Daniel Montbars ».
  • (fr) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en francés intitolat « Daniel Monbars ».
  1. Russell, William. The History of Modern Europe: with an Account of the Decline and Fall of the Roman Empire and the View of the Progress of Society from the Rise of the Modern Kingdoms to the Peace of Paris in 1763. Vol. III. London: Longman, Reese & Co., 1837. (pg. 164)
  2. Goodrich, Frank B. Man Upon the Sea: Or, A History of Maritime Adventure, Exploration, and Discovery from the Earliest Ages. Philadelphia, 1858. (pg. 337)
  3. Burney, James. History of the Buccaneers of America. London: Swan Sonnenschien & Co., 1891. (pg. 63)
  4. 4,0 et 4,1 Greenburg, Harriet. St. Martin, St. Barts & Anguilla Alive!. Edison, New Jersey: Hunter Publishing, 2003. (pg. 20) (ISBN 1-58843-356-0)
  5. Eden, Charles H. The West Indies. London: Sampson Low, Marston, Searle, & Rivington, 1880. (pg. 47)
  6. Smith, John Jay, ed. "Pirates and Piracy from the Earliest Ages". The Museum of Foreign Literature, Science, and Art. Vol. XXVI. (January–June 1835): 268.
  7. Cordingly, David. Under the Black Flag: The Romance and the Reality of Life Among the Pirates. New York: Random House, 1996. (pg. 132) (ISBN 0-679-42560-8)
  8. Farman, John. The Short and Bloody History of Pirates. Minneapolis: Lerner Publications Company, 2003. (pg. 49) (ISBN 0-8225-0843-5)
  9. Sullivan, Lynne M. Adventure Guide to St. Martin & St. Barts. Edison, New Jersey: Hunter Publishing, 2003. (pg. 22) (ISBN 1-58843-348-X)
  10. (en) Hergé, The Secret of the Unicorn – Young readers edition, USA, Little Brown, (ISBN 978-0316358347, legir en linha)