Dins l'Aubrac, de personas o de familhas pòrtan encara d'escaisses en lenga nòstra mas aqueles son pas totes trufarèls. Un còp èra, lo monde remplaçavan pro sovent lo nom de familha dels estatjants d'un ostal, siá per lo nom de l'endrech, siá per lo nom dels ancians proprietaris, dispareguts de còps que i a dempuèi mai de cinquanta ans. De costuma, se una filha se maridava, preniá lo subrenom del nòvi. Atal quand lo rèiregrand ambe la femna tenián la pichona aubèrga al ras de Pradas, los vilatgeses disián “Anem beure un còp chas Bernieyrou!” emai l'aubergaire se sonèsse pas pus Bernieyrou dempuèi un brave brieu. Aquel subrenom se perdèt, abans 1900, quand lo coble prenguèt una bòria del costat de La Bastida. L'aujòl èra partit tròp luènh per lo rebalar amb el, e pas degun li ne balhèt un novèl. Mon paure pepin me contèt aquela istorieta fa mai de trenta ans e uèi, saique, soi lo sol de la familha a conéisser lo nòstre vièlh subrenom. Qué que ne siá, pel biais de mon telefonet ai reviscolat un Bernieyrou sus la tela.