Gustau Terond

felibre lengadocian (1866-1941)

Gustau Terond (en francés Gustave Thérond, Sant Martin de Londras, 10 de decembre de 1866Seta, 30 de mai de 1941) foguèt un escrivan e contaire occitan de l'airal montpelhierenc. Dins sos escriches emplegava sovent l'escais Biscam pas.

retrach de Gustave Thérond
Camin de Biscam Pas, ont Therond teniá sa barraqueta.

Biografia

modificar

Gustau Terond nasquèt a Sant Martin de Londras en 1866. Faguèt l'institutor a Sant Pargòri puèi a Seta entre 1890 e 1928. Foguèt Majorau dau Felibritge en 1902 en seguida de Joan Laurés. Foguèt un dels creadors de l'Almanac setòri en 1894. D'obediéncia socialista, èra pròche de Jaurés e militèt per tau que la seccion de Seta aderiguèsse a la IIIena Internacionala. Foguèt a mai un das fondators del Partit Comunista Francés a Seta, mai se se n'alunhèt en 1925.

Escriguèt una òbra de gramatica sul parlar de Seta que presentèt a la Société des Langues Romanes dins l'encastre dau Prèmi Boucherie en 1900 mas que foguèt pas publicada. L'òbra demorèt inedita fins a 2002 que lo tèxt original foguèt recuperat au Cirdòc pel Cercle Occitan Setòri e Gaston Basalgas e editat jol títol de Eléments de grammaire languedocienne (1900): dialecte languedocien cettois. Publiquèt divèrses contes dins de revistas coma La Cigala d'Aur, La Tèrra d'òc, La Revue Méridionale, Le Réformiste, Le Midi mondain e mai d'autras.

Foguèt enterrat au Cementèri marin de Seta.

  • Còntes lengadocians: Dau Puòg de Sant Lop au Puòg de Sant Clar
  • Contes du Gai Pays de Sète
  • Éléments de grammaire languedocienne (1900): dialecte languedocien cettois (òbra postuma, publicada en 2002)
  • Siám de Seta, siám de Sant Clar, cançon

Ligams extèrnes

modificar