Granda Grècia, sonada tamben, en latin, Magna Grècia, es l'ensem de las colonias fondadas per de ciutats grègas en Sicília e dins lo Sud d'Itàlia a partir del sègle VII abC.

Granda Grècia
Las colonias grègas de Granda Grècia, e los dialèctes parlats      grèc del nòrd-oèst      aquèu      dorian      ionian
Las colonias grègas de Granda Grècia, e los dialèctes parlats
  •      grèc del nòrd-oèst
  •      aquèu
  •      dorian
  •      ionian
  • Las colonias grègas de Granda Grècia, e los dialèctes parlats
  •      grèc del nòrd-oèst
  •      aquèu
  •      dorian
  •      ionian
  • Caracteristicas
    Region: Sicília, Apúlia, Lucània, Campània
    Epòca: A partie del sègle VII abC
    Vilas: Sibaris, Crotone, Siracusa, Neapòlis

    Colonisacion

    modificar

    Parièr que dins lor patria d'origina, las ciutats grègas d'Itàlia se fan la guèrra. Mas devon tamben afrontar d'autres pòbles que s'espandisson e venon de concurrents. Vèrs 540 abC, al larg de Sardenha, una aliança d'etrusques e de cartagineses bat las naus dels focèus[1]. Aquels perdon Corsega e Sardenha. En Sicília en 580 abC, los cartagineses empaichan de colons venguts de Ròdes e Cnide d'installar una colonia a Marsala. Aquels se replegan sus las illas Lipari[2].

    Las tensions socialas dins las ciutats menan sovent a l'arribada al poder de tirans, tal que Panaitios a Leontinoi, en Sicília a la fin del sègle VII abC, puèi Falaris a Acragas vèrs 570 abC[2].

    Referéncias

    modificar
    1. Ploetz 1998, p. 138.
    2. 2,0 et 2,1 Ploetz 1998, p. 137.
    • (de) Collectiu, 1998, Der Grosse Ploetz. Die Daten-Enzyklopädie der Weltgeschichte, Komet.