Georgia del Sud

Georgia del Sud
South Georgia
Imatge satellit de la Georgia del Sud.
Imatge satellit de la Georgia del Sud.
Geografia
País Bandièra: Reialme UnitReialme Unit
Archipèla Grop de Georgia del Sud
Localizacion Ocean Atlantic e mar de Scotia
Coordenadas 54° 15′ S, 36° 45′ O
Superfícia 3 755 km2
Administracion
Demografia
Populacion 26 ab.
Densitat 0,01 ab./km2
Vila principala Grytviken
Autras informacions
Descobèrta 1675

La Georgia del Sud (en anglés: South Georgia, en espanhòl:Isla San Pedro) es una illa del sud de l'ocean Atlantic que fa partida del territòri britanic d'otramar de las Illas Georgia del Sud e Sandwich del Sud. Lo poblament principal n'es Grytviken. La Georgia del Sud mesura 167,4 quilomètres de long e 1,4 à 37 km de larg. Se tròba a aperaquí 830 km a nòrd èst de l'illa Coronation e a 550 km al nòrd oèst de l'illa Zavodovski, l'illa Sandwich del Sud pus pròcha.

GeografiaModificar

La Georgia del Sud es una illa en forma de creissent. Es bordada per la mar de Scotia sus son litoral sud oèst e per l'ocean Atlantic Sud sus sos litorals nòrd, nòrd èst e èst. Se tròba a 1 357 quilomètres a l'èst-sud-èst de Stanley, a las illas Malvinas, e a 1 752 quilomètres a l'èst de la peninsula Mitre en Tèrra del Fuòc.

quLonga de mai de 170 quilomètres e larga de 40 quilomètres al maximum, mesura 3 755 km2 de superfícia. Fòrça montanhosa, compta onze soms que s'enauçan a mai de 2 000 mètres d'altitud despartits en doas sèrras : la sèrra d'Allardyce e la sèrra Salvesen[1]. Lo mont Paget, amb 2 935 mètres d'altitud, es lo punt culminant de l'illa, de la Géorgie du Sud-et-les îles Sandwich du Sud mas tanben del Reialme Unit dins son ensemble. Lo mont Paget es seguit del mont Carse (2 330 m), del mont Sugartop (2 323 m) e del mont Paterson (2 200 m). Mai de la mitat (56 %) de l'illa es coberta de glacièrs e de nevièrs : 123 glacièrs i son repertoriats que los 5 màgers son los glacièrs Brogger, Neumayer, Nordenskjöld, Esmark e Novosilski[2].

  1. Environmental Management Plan for South Georgia, British Antarctic Survey, , p. 1.
  2. Headland 1992.