Pèrsa ancian

Pèrsa ancian

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Parlat en Iran
Regions Persida
Familha lingüistica lengas indoeuropèas
 indoiranian
  iranian
   iranian de l'oèst
    iranian del sud-oèst
     pèrsa ancian
Estatut oficial
ISO 639-3 peo (en)

Lo pèrsa ancian es una lenga iraniana atudada que foguèt parlada en Persida. Foguèt una de las lengas utilizada per l'Empèri Aquemenida.

ClassificacionModificar

Lo pèrsa ancian es una lenga iraniana de l'oèst. Quand los pèrsas prenon los poder als sobeirans arsacidas de l'Empèri Part, al sègle II apC, la lenga a evoluat e es venguda lo pèrsa mejan.

Documents de la lengaModificar

Lo pèrsa ancian es sobretot conegut per d'inscripcions reialas degudas a Darius Ièr. la mai granda, que se tròba près de l'actuala Kermanshah, es l'inscripcion de Bisotun. D'autras, fachas per Darius Ièr o Xerxes Ièr, son a Naqsh-e Rostam, a Susa o a Persepolis. Pauc nombrosas, son tamben d'un interès lingüistic limitat, que lor contengut es sovent fach de listas de pòbles e de paises someses als aquemenidas[1].

EscrituraModificar

Las inscripcions en pèrsa ancian son escrichas amb una escritura cuneïforma[1].

ReferénciasModificar

  1. 1,0 et 1,1 Oranskij 1977, p. 36-37.

FontsModificar

  • (fr) Iosif M. Oranskij, 1977, Les langues iraniennes, traduit per Joyce Blau, Institut d'études iraniennes de l'Université de la Sorbonne Nouvelle, documents et ouvrages de référence 1, París, Librairie C. Klincksieck.