Una personificacion es una figura de retorica que consistís en balhar a d'èssers non-umans de caracteristicas umanas, de far d'els de creaturas que se compòrtan coma de personas.

ExemplesModificar

LiteraturaModificar

Foguèt utilizada tre l'Antiquitat (Faulas d'Esòp) amb un fum de bèstias que parlan e se compòrtan coma d'umans. L'idèia foguèt represa en França amb La Fontaine que sas faulas foguèron reviradas en occitan.

Es une figura tanben plan utilizada en poesia.

Benda dessenhadaModificar

La personificacion es tanben plan correnta dins las bendas dessenhadas (Babar...) e es mai que mai associada als genres fantastic, fantasia e sciéncia ficcion.

Relacion mab d'autras figuras de retoricaModificar

La personificacion es vesina de la prosopopèia mas la prosopopèia s'aplica tanben als mòrts e als absents. De mai la prosopopèia es centrada sus un escambi dialogic amb lo narrator o lo locutor (uman) vist coma exterior al mond de l'entitat convocada e personificada.

Nòtas e referénciasModificar