Dobrir lo menú principal
Piano, mezzo piano, mezzo forte, forte en notacion musicau

Dens la musica occidentau e dens lo solfegi la nuança qu'ei lo biais de notar l'intensitat de la musica entà saber se la cau interpretar mei o mens hòrt e on dens un tròç de musica. Aquesta notacion qu'ei sovent modèrna aquò que vòu díser qu'un grana partida de la musica barròca (qui, com lo jazz, be notava la musica en tot deishar ua libertat d'interpretacion de las granas au musician) non ostendeish pas nada nuança marcada e qu'aquesta e son sovent hornidas per l'editor.

A partir deu sègle XVIII lo compositor qu'emplegèn sistematicament paraulas latinas entà marcar las nuanças : forte (hòrt), piano (doç), fortissimo (hèra hòrt) eca.

Lista de la notacions d'intensitatModificar

Lista de las nuanças per intensitat creishenta
Paraula en italian Abreviacion Traduccion Execucion
pianississimo   Hèra hèra doç Son hèra flac, lo mei doç possible
pianissimo   Hèra doç
piano   Doç
mezzo piano   Moyennement faible Un pauc mei poderós que lo piano mes tostemps doç
sotto voce Shebitelhat
mezza voce A votz mieja Doç mei de bon audir
poco forte Un pauc hòrt
mezzo forte   Miei hòrt D'execucion naturau, shens força ni carà's
forte   Hòrt Força un pauc
fortissimo   Hèra hòrt Forçar mei mes shens estar boha brac
fortississimo   Hèra hòrt com s'èra entà desalenà's Notacion extrèma