Eble d'Ussel foguèt lo chastelhan del chasteu d'Ussel a tanben trobador.

Eble d'Ussel, o Ebles d'Ussèl o d'Uisel (... – ...), foguèt un trobador lemosin (1200 ca.), lo major de tres fraires e chastelhan del chasteu d'Ussel, al nòrd-èst de Ventadorn. Tanben los dos sieus frairs mès jovens, Pèire e Gui, e un cosin siueu apelat Elias, èran trobadors. De la sieuna òbra poetica solament demoran una tenso, un partimen (amb Guilhem Ademar) e una còbla. Las unencas fonts que parlan de la sieuna vida, de mai de las sieunas composicions, son la vida del sieu fraire Gui e un document que registra una donacion de tèrras a la Abadiá de Bona Aiga dels dos frairs Gui e Eble d'Ussel. [1]. Selon la vida de Gui, Eble componiá "tensos captius".[2].

Los trabalhs complets dels quatre frairs d'Ussel (Eble, los sieus fraires Pèire e Gui e lo sieu cosin Elias) foguèron amassats per primièr còp en un volum de J. Audiau amb lo títol de "Las poesias dels quatre trobadors d'Ussel" [3].e

ReferénciasModificar

  1. (EN) Aubrey, Elizabeth. The Music of the Troubadours (Indiana University Press, 1996), p. 16. ISBN 0-253-21389-4.
  2. (EN) The Vidas of the Troubadours, ed. e trad. Margarita Egan (New York: Garland, 1984), p. 44. ISBN 0-8240-9437-9.
  3. J. Audiau, Les poésies des quatre troubadours d'Ussel (Parigi, Delagrave, 1922). Tutti disponibili online su trobar.org.