Dobrir lo menú principal
Retrach de Baptista Bonet cap a 1902

Baptista Bonet (en francés Baptiste Bonnet; Bèlagarda, 23 de febrièr de 1844 - Nimes, 8 d'abril de 1925) foguèt un escrivan occitan plan apreciat a la fin del sègle XIX.

BiografiaModificar

Baptista Bonet nasquèt en 1844 a Bèlagarda dins una familha nombrosa que comptava sèt enfants e paura, filh d'un trabalhador agricòla e d'una cordurièra. Quand aviá pas que dètz ans èra ja pastrilhon e gardava de tropèls en país d'Arle, en ivèrn a ras de las paluns de Camarga e en estiu dins los rocasses de Luberon ont aprenguèt a legir amb los pastres. Venguèt puèi vailet de granja mas quand faguèt sos vint ans, lo tiratge al sòrt lo condamnèt a partir dins lo Sahel argerian. Foguèt ailà qu'aprenguèt a legir.

Tornèt a Bèlagarda aprèp cinc ans, pasmens lo començament de la guèrra de 70 l'entrainèt suls camps de batalha de França. Foguèt nafrat a Châtillon durant la guèrra e puèi visquèt a París dins la misèria. Escriguèt sos remembres d'enfància dins Vida d'enfant que sortiguèt en 1894. Son amic Anfós Daudet, que coneguèt dins la capitala francesa, ne faguèt una revirada en francés que coneguèt una brava capitada. Foguèt elegit Majoral del Felibritge en 1897.

A mai de Daudet èra un amic intim de Josèp Lobet, malgrat la diferéncia de trenta ans entre totes dos, e foguèt lo pairin de Mirèlha, la filha d'aqueste darrièr. Lobet foguèt son traductor en 1912 e aprèp la mòrt de Bonet son prefacièr. Publiquèt una revista Le Midi et le Nord que durèt pas gaire, coneguèt pas una capitada e mai foguèt plan criticada dins lo mitan felibrenc. En 1908 Bonet tornèt viure a Bèlagarda.

Aguèt una filha Emilia Bringuièr que demorava a París. En agost de 1912 se n'anèt demorar a Bolhargues. Puèi aprèp la guèrra s'installèt a Nimes e participèt al movement provençal portat pel jornalista Elòi Vincent. I publiquèt Lo Carpan qu'aviá començat en 1896 e qu'acabèt lo 12 de febrièr de 1922. L'òbra foguèt jogada al teatre.

Moriguèt sol e paure a l'espital a Nimes lo 6 d'abril de 1925. En 1931, se portèron los cendres de Bonet a Bèlagarda e se faguèron de ceremonias a Nimes amb l'inauguracion al Mont Duplan del monument a Bonet fach per l'escultor Meric.

ÒbrasModificar

  • Vida d'enfant (1894)
  • Lo varlet de mas (1898)

Ligams extèrnesModificar