Giuseppe Mazzini : Diferéncia entre versions

m
correccions menoras divèrsas
m (Categoria:Naissença a Gènoa)
m (correccions menoras divèrsas)
Es lo tresen enfant d’un professor de medecina a l’universitat de [[Gènoa]], de tendéncia republicana e d’una patriòta fòrça cresenta. En 1820, intra a l’Universitat e causís la medecina avans que de se dedicar au [[drech]]. En 1826, escriu son premier assai literari, « Dell’amor patrio di Dante » publicat l’an d’après.
 
Après d’estudis de drech e una licéncia de filosofia en 1827, acomença d’afiermar, en còntra dau poder en plaça, que « la patria d’un italian non es [[Roma]], [[Florença]] ò [[Milan]], mai [[Itàlia]] tot entiera, e aderís a la [[Carbonaria]], associacion secrèta amb objectius politics, per afortir seis idèias e metre en plaça un plan d’accion.
 
Foguèt perseguit per la polícia piemontesa per seis idèias e activitats. Aquò li vauguèt d’èstre engabiolat a [[Savona]]
 
En 1831, refugiat a [[Marselha]], pròchipròche la nombrosa comunautat italiana de la vila granda de [[Provença]], fonda lo movement « [[Itàlia JoineJoina]] » (Giovine Italia), derivat de la [[Carbonaria]] e inspirat per lo socialisme, que sa devisa es « Dieu e lo pòble », e que lasa basa politica es l’union dei diferents reiaumes d’Itàlia e una republica democratica. Pensa tanben Mazzini qu’Itàlia deu prene la tèsta dau movement de regeneracion d’Euròpa, qu’èra d’aquelei temps e per la part màger, sota la dominacion de sobeirans fòrça autoritaris.
 
Es fòrabandit per leis autoritats de [[Piemont]] per totjorn, perseguit tanben per la polícia francesa de [[Loís- Felipe]]. Lo fracàs d’un assai d’invasion de [[Savòia]] li vau la condamnacion a mòrt per contumàcia per [[Piemont]]. En 1834, se refugia en [[Soïssa]] onte fonda lo movement « Euròpa JoineJoina » (Giovine Europa) qu’aviá per tòca d’agropar lei divèrs movements nacionaus europèus (irlandés, grècs, polonés, etc...)
 
En 1837, se cala a [[Londres]] d’onte demanda au Papa [[Piu IX]] de se metre a la tèsta d’un movement per l’unitat d’Itàlia. En 1835, publiquèt « Fe e avenidor » e en 1837, « Devers de l’Òme ». Suscita de movements revolucionaris a [[Bolonha]] e a [[Imola]] en 1842, a [[Cosenza]] en 1844, a [[Rimini]] en 1845. Seràn totei de fracàs. Ambé lei revolucions de 1848, tòrna en Itàlia. Defende [[Nàpols]] còntra leis [[Àustria|austrians]] venguts tornar establir lo rei destronat, puei passa en [[Toscana]] e fin finala a [[Roma]] onte ven, en febrier de 949, un dei dirigeires de la nòva republica romana. N’es forabandit per lei francés venguts tornar establir sus lo tròne lo Papa [[Piu IX]]. Tòrna puei a [[Londres]]. Assaja sensa succès de soslevar [[Màntoa]] (1852), [[Milan]] (1853), [[Gènoa]] e [[Ligorna]] (1857).
 
Mazzini condamna l’aligança entre [[França]] e [[Piemont]] en 1858 e la cession de [[Savòia]] e de la [[Comtat de Niça]] a [[França]] en 1860. Elegit deputat de [[Messina]] en 1865, pòu pas tenir sèti que son eleccion es estada invalidada. En 1868, assaja de fondar una aligança republicana universala. En 1870, desbarca en [[Sicília]] dins la tòcaafin de fondar la republica italiana (dau temps que lo rei Victor-Emmanuel II ven d’acabar l’unificacion d’Itàlia). Arrestat, es mes en càrcer a [[Gaèta]] puei amnistiat. Se deu exiliar en [[Soïssa]]. En 1872, es sota un faus nom que rejonhe Itàlia per i anar morir a [[Pisa]].
 
{{DEFAULTSORT:Mazzini, Giuseppe}}
57 567

cambiaments