Gramatica occitana segon los parlars lengadocians : Diferéncia entre versions

pas cap de resumit de modificacion
*Es l'òbra qu'es a la basa del desvelopament de la [[grafia classica]] (mai se n'es pas a l'origina)
*Es un gramatica '''prescriptiva''' (ditz las formas que cal emplegar e las que cal pas) que fonda la '''[[nòrma classica]]''' de l'occitan e qu'a per ambicion d'èsser a la basa d'una lenga literària. Es aquela caracteristica que noiriguèt la polemica a l'entorn de l'òbra, ajudada pel ton categoric de l'autor.
*Es una òbra qu'anticipa las aplicacions possiblas a d'autres dialèctes occitans que lo lengadocian, e que ss fonda sempre sus una concepcion globala de la lenga occitana.
 
MaiMas se l'òbra es ara en partida contestada, es a l'origina de la difusion de la [[grafia classica]] e de la [[nòrma classica]], amb las adaptacions de [[Pèire Bec]] pel [[gascon]] o de [[Robèrt Lafont]] pel [[provençau|provençal]]. Tanben es la font de las principalas tentativas d'estandarizacion del lengadocian que sian las de Jaume Taupiac, Rogièr Teulat o Patric Sauzet.
 
==Vejatz tanben==
14 615

cambiaments