Gramatica occitana segon los parlars lengadocians : Diferéncia entre versions

== Contengut ==
 
Aquela gramatica marquèt pregondament lo movement renaissentista occitan. La referéncia explicita d'Alibèrt per sa gramatica èra la [[Gramatica Catalana]] de [[Pompeu Fabra]] e l'autor voliá que son òbra aguèsse lo meteis resson social que la del Pompeu Fabra.
La gramatica d'Alibèrt a quatre caracteristicas que ne fan una òbra màger:
*Es escricha en occitan.
*Es una gramatica '''descriptiva''' dels parlars lengadocians
*Es l'òbra qu'es a la basa del desvelopament de la [[grafia classica]] (mai se n'es pas a l'origina)
*Es un gramatica '''prescriptiva''' (ditz las formas que cal emplegar e las que cal pas) que a per ambicion d'èsser a la basa d'una lenga literària. Es aquela caracteristica que noiriguèt la polemica a l'entorn de l'òbra, ajudada pel ton categoric de l'autor.
 
Mai se l'òbra es ara en partida contestada, es a l'origina de la difusion de la grafia classica amb las adaptacions de [[Pèire Bec]] pel [[gascon]] o de [[Robèrt Lafont]] pel [[provençau|provençal]]. Tanben es la font de las principalas tentativas d'estandarizacion del lengadocian que foguèsson las de Jaume Taupiac, Rogièr Teulat o Patric Sauzet.
1 066

cambiaments