Mina (jaç) : Diferéncia entre versions

Balisa : editor de codi 2017
Balisa : editor de codi 2017
A l’[[Edat Mejana]] s’expleitava de minas gaireben pertot en [[Euròpa]], que siá de minas de fèrre o de non ferroses. Fòrça abondant a la superfícia de la [[Planeta|planèta]], lo [[mineral de fèrre]] es disponible dins de pichons jaces a la superfícia del sol o de fèbla prigondor. Los òmes de l’Edat Mejana expleitavan subretot de jaces que demandavan pas d'equipaments sofisticats. La difusion del procediment indirècte de reduccion de la minièra, apareguèt al sègle XV, transformèt de biais conciderable las condicions d'extraccion. La demanda sempre mai importanta, la possibilitat de tractar de minièras mens [[Fusion (fisica)|fusiblas]], mena a cercar de jaces mai abondants quitament se lor qualitat es mendre.
 
Mai sovent, los metals non ferroses venián de minas descobèrtas per produire d'[[Argent (metal)|argent]] dempuèi de minièras complèxas coma de [[Sulfur|sulfurrssulfurs]] de [[coire]] e de [[plomb]]. Pendent longtemps, lo [[Galena|plomb argentifèr]], mai aisit de tractar, foguèt l’objècte de l'extraccion mai intensiva. A l’epòca carolingiana, las minas de [[Melle (Doas Sèvras)|Melle]], en [[Peitau]], provesissiá la part mai importanta de l'argent produch dins l'[[Empèri Carolingian|Empèri]]. Al sègle XI, d'autras centras d'extraccion apareguèron dins l’Harz, en Sèlva Nègra e dins las [[Vòges]].
 
Lo sègle XII, temps de creissença dels escambis e d'instauracion de poders novèls, conéis una intensa activitat minièra en [[Itàlia]], en [[Euròpa Centrala|Euròpa centrala]] e en [[França]].
15 661

cambiaments