Sosmarin : Diferéncia entre versions

Lei submersibles utilizats avián una propulsion mixta. La [[velocitat]] de superficia èra lenta (6-9 nos) mai permetiá una autonòmia importanta (mai de {{formatnum:9000}} milas per la classa [[UB III]]). En sotada, lei performàncias demenissián netament amb una [[velocitat]] de 4-5 nos e una autonòmia de quauquei desenaus de milas. Lei sosmarins se desplaçavan donc a la superficia e sotavan per atacar ò per s'enfugir. Podián atacar un adversari amb un [[canon]] de proa (per de butas non perilhosas), de [[torpilha]]s ò de minas. Certanei modèls foguèron especialament concebuts per l'ancoratge de minas lòng deis aisses marchands ò a l'intrada dei [[pòrt]]s.
 
La menaça representada per aquelei sosmarins entraïnèt l'aparicion de mesuras defensivas. La pus importanta foguèt lo convòi escortat per de naviris de guèrra. Lent, aqueu metòde permetèt pasmens de redurre fòrtament lei pèrdas car lei sosmarins èran pas capables afrontar de naviris de superficia. D'[[avion]]s ò de [[dirigle]]s foguèron tanben cargats de patrolhas d'observacion. Aquò permetiá de mantenir lei sosmarins en sotada, çò que limitava son autonòmia utila. Enfin, d'armas especificas foguèron concebudasdesvolopadas per destrurre lei submersibles coma lei [[carga de prefondor|cargas de prefondor]] e lei minas de deteccion magnetica. Lo [[destroièr]] e lo [[còntra-torpilhaire]] venguèron lei vectors privilegiats d'aqueleis equipaments e s'especializèron dins la [[lucha antisosmarina]].
 
<gallery>
39 306

cambiaments