Batalha de Vouillé : Diferéncia entre versions

Un terrible còs a còs comença, entrò çò que lo rei Alaric II siá tuat per Clovís en persona, qu'auriá fondut sus el tre los primièrs instants de la lucha. Sabem pas vertadièrament s'aquel episòdi es confòrme a la realitat, mas Clovis èra considerat pels [[cronica medievala|cronicaires]] contemporans e ulteriors coma un guerrièr de crénher.
 
La mòrt d'Alaric marquèt la desbranda dels visigòts, que fugiguèron cap al sud, fasent sègre amb eles [[Amalaric]], l'eiretièr del reialme. L'infantariá [[Auvèrnhe|auvernhata]], aliada als visigòts e menada per [[Apollinari de Clarmont]], filh de [[Sidòni Apollinari]], se rendèt pas, e se batèt abravamentbravament fins al darrièr òme. En mitan de matinada, la batalha s'acava.
 
[[Gregòri de Tours]] rapòrtèt dins son [[Istòria dels francs]] :<blockquote>" On vit marcher contre les Francs, avec une intrépidité étonnante, 10 000 ciutadans d'Auvèrnhe, ayant à leur tête lo fih del famós Sidoine Apollinaire. Le nouveau conquérant, Clovis, ne foguèt venceire que quora trapèt pas pus cap auvernhàs peour li disputar la victòria [...]. " - '''''Histoire des Francs''''', [[Grégoire de Tours]]. Traduction Guizot. L. I, p. 104.</blockquote>Aquela victòria dobrís per Clovís la rota d'[[Occitània]]. Capitèt tre [[508]] a conquistar [[Tolosa]], anciana capitala dels visigòts, puis temporairement [[Narbona|lo narbonés,]] qui sera repris par les Ostrogoths après l'échec du [[Siège d'Arles (507-508)|siège d'Arles]]. Il s'empare alors de l'[[histoire de l'Aquitaine|Aquitània]], de [[Gasconha]], de [[Lengadòc]] e de [[Lemosin]], çò que s'acompanhèt d'una dominacion franca tota relativa sus [[Auvèrnhe]].
61 532

cambiaments