Midas : Diferéncia entre versions

254 octets suprimits ,  fa 2 anys
pas cap de resumit de modificacion
Balisa : editor de codi 2017
Balisa : editor de codi 2017
Dins un autre mite, foguèt escolan d'[[Orfèu]], e los talents de musician de Midas son requrits quand es nomenat a èsser jutge dins lo concors entre lo [[satir]] [[Marsias]], jogaire de [[flaüta]], e [[Apollon]], que jòga de la [[lira]] ([[Ovidi]], al libre XI de sas ''Metamorfòsis'', situa lo concors entre [[Pan (mitologia)|Pan]] e Apollon). Fa Marsias vencedor, alara que las [[Musas]], que tanben jutjan, preferisson Apollon al satir. Apollon, per se venjar, li dona d'aurelhas d'ase. Midas assag las amagar sota un [[bonet frigian]], mas un servicial descobrís son secret li copant los pels. Incapable de tenir lo secret, lo servicial acaba per cavar un trauc dins lo sable e i dich: « Lo rei Midas a d'aurelhas d'ase » e tapa lo trauc. Una mata de [[canavèra]] comença a i butar e torna la frasa al vent.
 
Xenofont, dins son ''Anabasa'' conta qu'una font, a [[Timbrèu]], pòrta le nom de Midas dempuèi qu'i mesclèt de vin a sa font per i susprene un satir que percaçava<ref>{{Cite book}}, LivreLibre I, 1.2.14</ref>.
 
== Edat Mejana ==
Pendent l'Edat mejana e a la Renaissença, los [[Alquimia|alquimistas]] faguèron de la legenda del rei Midas una allegoria de la dissolucion de l'[[aur]] alquimic<ref>[[Michael Maier]], ''[[Les Arcanes très secrets]]'', Beya éd., Grez-Doiceau, 2005, {{P.| 133-135}}.</ref>. La legenda contunha d'inspirar los autors contemporanèus<ref>Exemple : E. d'Hooghvorst, « Le roi Midas » dans ''Ces Hommes qui ont fait l'alchimie au XXe siècle'', Grenoble, Éditions [[Geneviève Dubois]], 1999, {{P.|19}}.</ref>.
 
== Asia centrala ==
Lo mite de Midas e de [[Dionís]] illustra los efièchs negatius d'un desir tròp ardent, e tanben la recerca del bonaür per cumul de riquesas, en contradiccion amb la concepcion [[Aristòtel|aristoteliciana]] del bonaür: Midas a la facultat de comolar sos desirs de cumul de riquesas cap al Bonaür Perfièch, mas sa capacitat de transformar tot çò que tòca en aur lo trenca totalament de la vida normala, l'empachant de manjar e beure, mas tanben lo forçant a transformar los sieus en estatuas d'aur a las tocar. Aquesta legende se pòt comparar a aquesta [[Tantal (mitologia)|Tantal]]. Al contrari de Midas qu'a lo poder d'assadolar plenament son desir, Tantal, el, es pas jamai en mesura d'assadolar lo sieu.
 
[[Platon]] fa referéncia a las riquesas de Midas dins ''Las Leis''<ref>{{PlaLoi}}Platon, las Leis, II, 660e.</ref> e ''[[La Republica]]''<ref>{{PlaRép}}Platon, la Republica, III, 408b.</ref>, al subjècte de la fortuna dels òmes de ben. Dins lo ''[[Fedra (dialòg)|Fedra]]'', cita son epitafi<ref>{{PlaPhè}}Platon, Fèdra, II, 264c.</ref> :{{citacion blòt|
:Soi una verge d’aram e repausi sul tombèl de Midas
:Tant que l’aiga rajarà e que los arbres verdiràn
== Bibliografia ==
 
* Edith Hamilton, La Mythologie, Marabout, 1978, 414 p. (<nowiki>ISBN 9782501002646</nowiki>).
* {{Cite book|plume}}
* Edith Hamilton, La Mythologie, Marabout, 1978, 414 p. (<nowiki>ISBN 9782501002646</nowiki>).
* Xénophon (trad. Pierre Chambry), Œuvres complètes : L’Anabase. Le Banquet, Garnier-Flammarion, 1965, 414 p. (<nowiki>ISBN 9782501002646</nowiki>), p. 23-250.
* Emmanuel d'Hooghvorst, ''Le Roi Midas, un conte alchimique'', in : ''Le Fil de Pénélope'', pp.127 à 141, Éditions Beya 2009, 446 p. {{ISBN|978-2-9600575-3-9}}.
== Fonts ==
 
* Erodòt, Istòrias, I, 14.
* Hérodote, Histoires [détail des éditions] [lire en ligne], I, 14.
* Igin, Fablas, CXCI.
* Hygin, Fables [détail des éditions] [(la) lire en ligne], CXCI.
* Ovid, Metamorfòsis, XI, 90.
* Ovide, Métamorphoses [détail des éditions] [lire en ligne], XI, 90.
* StrabonEstrabon, Géographie [détail des éditions] [lire en ligne]Geografia, I, 21 ete XIV, 28.
* Virgili, Bucolicas, VI, 13.
* Virgile, Bucoliques [détail des éditions] [lire en ligne], VI, 13.
 
== Ligams extèrnes ==
15 661

cambiaments