Aristèu : Diferéncia entre versions

pas cap de resumit de modificacion
(Crèa en tradusissent la pagina « Aristée »)
 
 
== Mite ==
Foguèt elevat per las nimfas que li aprenguèron a calhar lo [[lach]], a cultivar los [[Olea europaea|olivièrs]], e a s'ocupar de las [[Abelha|abelhas]]<ref>{{Ouvrage|langue=english|auteur1=Haralampos V. Harissis, Anastasios V. Harissis|titre=Apiculture in the Prehistoric Aegean.Minoan and Mycenaean Symbols Revisited. Appendix: Virgil’s Aristaios: an ancient beekeeping educational myth|lieu=Oxford|éditeur=British Archaeological Reports|année=2009|pages totales=|isbn=|lire en ligne=https://www.academia.edu/2509815/Aristaeus_Eurydice_and_the_ox-born_bee._An_ancient_educational_beekeeping_myth|passage=}}</ref>. Enamorat, foguèt la causa de la mòrt la sieuna la [[driada]] [[Euridice]], la perseguissent lo jorn de sas nòças amb [[Orfèu]]<span></span>: alara fugissiá endavant d'el, apercebèt pas sota sos pés una sèrp amagada dins las èrbas nautas. La [[fissada de la sèrp]] li prenguèt la vida. Per la venjar, las nimfas, sas companhas, faguèron perir totas las abelhas d’Aristèu. Sa maire Cirèna, de qui implorèt ajuda per reparar la pèrda, lo menèt consultar [[Protèu]], qu'aviá ausit la causa de son malastre, e Aristèu recebèt òrdre d'amastigar los manes d'Euridice peramb de sacrificis expiatòris. Docila a sos conselhs, Aristèu, avent sul pic immolat quatre tarèlstaurèls e tant de vedèlas, ne vegètvengèt sortir un fum d'abelhas que li permetèt de tornar far los bornats.<ref>{{Harvnb||Grant et Hazel|p=51|id=Grant & Hazel}}</ref>
 
Esposèt [[Autonoé (mythologie)|Autonoèa]], filha de [[Cadmos]], qu'aguèron [[Actéon|Acteon]]. Après la mòrt d'aqueste filh esquiçat per sos cans, se retirèt a [[Kea|Ceos]], illa de la [[mar Egèa]], alara dasoladadesolada per una pèsta que faguèt acabar donant als dieus de sacrifiis; d'alà, passèt en [[Sardenha]] que civilizèt lo primièr, enseguida en [[Sicília]] ont lo meteis faguèt, e fin finala en [[Tràcia]] ont [[Dionís]] l'inicièt a las orgias. Establit sul [[Monts Balcans|mont Emos]] qu'aviá causit per demorança, e i dispareguèt<ref>{{Harvnb|Grant et Hazel|p=51|id=Grant & Hazel}}</ref>. Los dieus lo placèron dins las estelas, e, selon unes autors, venguèt le signe del [[Aqüari (constellacion)|Aqüari]].
 
Los Grècs l'onoravan coma un dieu, subretot en Sicília; foguèt una de las grandas divinitats campèstras, e los pastres li fasián un cultculte particular. [[Erodòt]] conta qu'Aristèu apareguèt a [[Cizic]], après sa mòrt, que desapareguèt un segond còp, e, après tres cents ans, tornèt aparéisser encara a [[Metapont]]. Aquí enjonguèt als abitants de li erigir una estatua près d'aquesta d'Apollon, injoncion qu'aquestes se conformèron après aver consultat l'oracle. Aristèu, seguent [[Plutarc]], quitava e tornava prene son alma a volontat, e, quand sortissiá de son còrs, los assistents lo vesiá jos la forma d'un cèrv.
 
== Culte ==
15 630

cambiaments