Paradís : Diferéncia entre versions

453 octets suprimits ,  fa 3 anys
m
pas cap de resumit de modificacion
m
" l'arbre de vida " al mièg de jardin e " l'arbre de la coneissença del bonaur e del malaür " »
 
Pasmens, la sèrp, revelada enseguida coma essent [[Satan]] (veire ({{Réf Bible|Ap| 12|:9|display=court|auteur=Crampon}}), capitèt a convéncer Adam e Èva de s'emancipar. Aquela emancipacion los mena a conéisser e ensejar lor natura umana, facha de « Ben » mas tanben de « Mal ».
En consequéncia:
* Pèrdon lor estatut d'innocéncia primièra<span></span>: descobrisson que son « nuds » e sortisson de l'illusion de la « perfeccion primitiva » <ref>{{Réf Bible|Gn| 3|:7|display=long|auteur=Crampon}}</ref>;
* Descobrissin que son pas [[Dieu]]. Aquela presa de censciéncia amara mena a la presa de [[Consciéncia|consciéncia morala]], la culpabilitat, lo pescat original. Aquel desclassament es simbolizat pel fach que se sentisson « embandits del paradís terrèstre » ;
* La sèrp ([[simbòl]]) del mal en accion en eles meteisses e dins lo monde es tanben « maudit » <ref>{{Réf Bible|Gn| 3|:14|display=long|auteur=Crampon}}</ref>;
* L'experimentacion del principi de realitat, jos la forma de finitud, de la raretat e de la necessitat es tanben vecut per eles: « D'ara enlà trabalharàs a la sudor de ton front »<ref>{{Réf Bible|Gn| 3|:19|display=long|auteur=Crampon}}</ref>.
De confessions fondamentalistas crestianas preferisson insistir sus de visions mens simbolicas del Paradís e privilegian d'interpretacions mai estrictas, centradas sus las idèas de castig, de casuda, e de pescat original.
 
Al contrari de l'Ancian Testament, lo [[Nòu Testament]] (tèxte grèc), utiliza lo mot Paradís.
 
Segon l'idèa comuna, lo paradís celèst es la demora de las [[Arma|almas]] deld justes après lor mòrt<ref>{{Ligam web}}. </ref>. Es pas un luòc material mas un estat esperital, ont los justes coneisseràn le repaus, lo bonaür eternal, perfièch e infinit dins la contemplacion de Dieu<ref>{{Réf Bible|1Jn| 3|:2|display=long|auteur=Crampon}} ; {{Réf1Co Bible|1Co|13|:12|display=long|auteur=Crampon}} ; {{RéfAp Bible|Ap|22|:4|display=long|auteur=Crampon}}</ref>. Lo paradís terrèstre èra l'imatge del paradís celèst.
 
Es tanben per causida que, a l'oposat, las almas de las personas qui refusan Dieu se separan d'el e aquela « auto-exclusion » (catequisme de la Glèisa catolica) constituís l'infèrn <ref>{{Ligam web}}.</ref> ques'auto-exclusissem ''de facto'' de l'Amor e del Bonaür, Dieu essent l'un e l'autre<ref>{{Ligam web}}</ref>.
 
Dins l'[[Evangèli segon Luc]] ({{Réf Bible|Lc| 23|:42-43|display=court|auteur=Crampon}}), lo bon lairon, crucificat a costat de Jèsus li demanda:
: « Jèsus, te remenbra de ièu quand vendràs dans ton règne. »
: Jèsus li respondiguè<span></span>:
: « Amèn te lo declara<span></span>: uèi, amb ièu, seràs dins lo paradís. »<ref>Traduction officielle de l'[//fr.wikipedia.org/wiki/Église_catholique_romaine Église catholique romaine] pour la [//fr.wikipedia.org/wiki/Liturgie liturgie].</ref>
Remaca<span></span>: D'autras traduccions dona atal lo tèxte:
: « Te lo disi en vertat, uèi tu seràs dins lo paradís. » <ref>Traduction CramponLc {{Réf Bible|Lc|23|:43|display=long|auteur=Crampon}}</ref>.
s'apiejant sul fach que Jèsus foguèt ressuscitat sonque dos jorns après e non llo meteis jorn de sa mòrt. Après sa resurreccion, Jèsus declara a Maria Magdalena:
: « Daissa de t'arrapar a ièu. Qu'ai pas encara pujat cap Paire. Mas va t'en cap als mièus faires e diga lor: "Pogi cap a mon Paire e vòste Paire, e cap a mon Dieu e vòstre Dieu." » ({{Réf Bible|Jn| 20|:17|display=court|auteur=Crampon}})
Aquò fa supausar que la promesa de Jèsus facha l'ancian lairon serà compida pas que lo jorn de la Resurreccion coma amonciat pell quita Jèsus  dins Joan 5. 28-29.
 
15 658

cambiaments