Montpesat de Carcin : Diferéncia entre versions

toponimia : correccions, seguida; Istòria : cas de la Magdalena d'Auçac
(→‎Toponimia : seguida)
(toponimia : correccions, seguida; Istòria : cas de la Magdalena d'Auçac)
Las atestacions ancianas del nom de '''Montpesat''' son nombrosas, que entre elas se pòt citar ''basilicae sanctorum parvulorum Justi et Pastoris'' (655, Testament de Daidièr de Caors), ''castrum quod Mons Pensatur dicitur'' (1040), ''Montepesato'' (1074-1108, 1099, 1154, 1170, 1176, 1203), ''Montepezato'' (1096-1099), ''Montispesato'' (1159), ''Montepisato'' (1159), ''Montis Pensati'' (1252), ''Monte Pensato'' (1257, 1580), ''Montispensati'' (1257, 1418), ''Montespensato'' (1269), ''Montempensatum'' (1299)... e en occitan ''Mont Pesat'' (1198), ''Montpezat'' (1274, 1526), ''Monpezat'' (1359) <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, p. 279</ref>.
Lo primièr element de Montpesat ven de l'occitan ''mont'', del latin ''mons'', ''montem''. Lo segond element pòt èsser lo participi passat del latin ''pedare'', «paisselar», donce fortificarper ambeextension de fondaments solidesfortificar <ref>Albert Dauzat, Charles Rostaing, ''Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France'', Librairie Guénégaud, reedicion 1984.</ref>; pr'aquò, Pierre-Henri Billy constata que ''pedare'' es sense descendéncia gallo-romanica [aicí, occitano-romanica] e que ''pensatus'' (de ''pendere'') > ''pensat'' > ''pesat'', «en penentpenjalut», conven milhor (citat per Pau Burgan e Andriu Lafon); una confirmacion es que Montpesat presenta l'atestacion ''Mons Pensatus'' en 1040 <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, p. 279</ref>.
 
* '''Gandolés''' (grafia de Pau Burgan e Andriu Lafon) presenta las atestacions ''Guandole'', en 1319, ''capellanus de Granduale'', en 1326, ''a Guandoles'', en 1359, ''ecclesia de Glandoleno'', cap a 1400, ''Gandolesio'', en 1465, ''capella de Gandoleno'', en 1497, ''Gandoles'', en 1526, etc. Es una anciana parròquia escambarlada entre las comunas de Montpesat e de [[Montfermièr]]. Las atestacions ancianas fan pensar a un sufixe ''-enum'' e l'''-s'' fa supausar un plural ambe sens de collectiu [los *Gandole(n)s serián estats los abitants de Gandole(n) e aprèp la confusion se seriá facha entre lo nom dels abitants e lo del vilatge]; ''Gandolens'' poiriá èsser una autra grafia, pas tan simpla mas pus etimologica. Demòra la question del radical. Entre las nombrosas possibilitats (indo-europèu ''*ganda'' «terrenh rocassut», un radical germanic ''*wando'' a la basa d'un antroponime, lo nom dels Vandals, coma a [[Los Sarrasins|Gandalor]], Burgan e Lafon causisson un derivat de l'occitan ''gandòla'', derivat de ''ganda'' «valat, regòla». Burgan e Lafon supausan una fondacion tardièra, perqué lo nom arriba tard dins los escrits <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, p. 280</ref>; l'absida romanica, pr'aquò, es del sègle XII <ref>http://catholique-montauban.cef.fr/rubriques/gauche/arts-et-culture/eglises-du-diocese/gandoules.pdf</ref>.
* '''''La Madeleine-d'Aussac''''' (nom francés), situada sus la RD 83bis, anciana partida de la RN 20 <ref>http://routes.wikia.com/wiki/Route_nationale_fran%C3%A7aise_20</ref>; lo vilatjòt d' ''Aussac'', pus pichon, es a costat, pus naut que l'anciana nacionala; la glèisa, fondada en 1225, d'estil gotic, es entremièg, pus prèpa d'Aussac. ''Aussac'' ven del nom de persona latin ''Alcius'' ambe'l sufixe ''-acum''; seriá donc una anciana propietat gallo-romana. Burgan e Lafon escrivon ''Aussac'', çò que las règlas de la grafia classica fan puslèu escriure '''Auçac'''. Auçac es benleu lo ''Auciago'' del testament de Sant Daidièr (680); [se lo nom deriva d'''Alcius'' + ''acum'', la vocalizacion de ''-l-'' implosiva essembla improbabla al sègle VIIaboriva]. Las atestacions ancianas de ''la Madeleine'' son raras : ''Beata Maria Magdalena de Aussaco'' (1580), ''Beatae Mariae Magdalenae d'Aussac'' (1640), ''Aussac'' e ''La Magdeleine d'Aussac'' (Cassini). ''La Madeleine'' es Santa Maria Magdalena o Maria de Magdala. La prononciacion es [lamataléno], que Burgan e Lafon escrivon ''La Matalena'' <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, p. 280</ref> (puslèu '''La Magdalena''').
* '''La Salvetat''' (atestacions ''ecclesia Salvitate'', cap a 1400, ''Beata Maria de Salvitate'', en 1580, ''Beatae Mariae de Salvitate'', en 1640). Del latin Salvitatem, mot format a partir de ''salvus'', es un lòc plaçat jos la proteccion de la Glèisa, en principi una vila novèla o un vilatge novèl que los abitants i avián de dreches particulars, coma lo drech d'asil. La creacion se fasiá sus de tèrras eclesiasticas, per tal de las far desbosigar <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, paginas 281 e 227</ref>.
 
==Istòria==
La Magdalena d'Auçac es una anciana parròquia annexada a ''Labouffie'' (nom francés : probablament ''La Bófia'', cf. Tresor dóu Felibrige ''bóufio'', Alibèrt ''bòfia'', que sembla una error, mès Basalgas escriu ''bofia'' <ref>Gaston Bazalgues, ''À la découverte des noms de lieux du Quercy'', Éditions de la Bouriane et du Quercy, Gourdon, juin 2002, pagina 123</ref>) entre 1790 e 1793, puèi ''Labouffie'' foguèt annexada a [[Sent Pau de Laubreçac]] entre 1795 e 1800 <ref>http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=62292</ref>. Pr'aquò, se vei que lo vilatjòt d'Auçac, La Magdalena d'Auçac e lor glèisa son dins Montpesat.
 
==Administracion==
21 666

cambiaments