Montpesat de Carcin : Diferéncia entre versions

→‎Toponimia : seguida
(toponimia (inacabada), actualizacion de l'administracion, demografia)
(→‎Toponimia : seguida)
Lo primièr element de Montpesat ven de l'occitan ''mont'', del latin ''mons'', ''montem''. Lo segond element pòt èsser lo participi passat del latin ''pedare'', «paisselar», donc fortificar ambe de fondaments solides <ref>Albert Dauzat, Charles Rostaing, ''Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France'', Librairie Guénégaud, reedicion 1984.</ref>; pr'aquò, Pierre-Henri Billy constata que ''pedare'' es sense descendéncia gallo-romanica [aicí, occitano-romanica] e que ''pensatus'' (de ''pendere'') > ''pensat'' > ''pesat'', «en penent», conven milhor (citat per Pau Burgan e Andriu Lafon); una confirmacion es que Montpesat presenta l'atestacion ''Mons Pensatus'' en 1040 <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, p. 279</ref>.
 
* '''Gandolés''' (grafia de Pau Burgan e Andriu Lafon) presenta las atestacions ''Guandole'', en 1319, ''capellanus de Granduale'', en 1326, ''a Guandoles'', en 1359, ''ecclesia de Glandoleno'', cap a 1400, ''Gandolesio'', en 1465, ''capella de Gandoleno'', en 1497, ''Gandoles'', en 1526, etc),. Es una anciana parròquia escambarlada entre las comunas de Montpesat e de [[Montfermièr]]. Las atestacions ancianas fan pensar a un sufixe ''-enum'' e l'''-s'' fa supausar un plural ambe sens de collectiu [los *Gandole(n)s serián estats los abitants de Gandole(n) e aprèp la confusion se seriá facha entre lo nom dels abitants e lo del vilatge]; ''Gandolens'' poiriá èsser una autra grafia, pas tan simpla mas pus etimologica. Demòra la question del radical. Entre las nombrosas possibilitats (indo-europèu ''*ganda'' «terrenh rocassut», un radical germanic ''*wando'' a la basa d'un antroponime, lo nom dels Vandals, coma a [[Los Sarrasins|Gandalor]], Burgan e Lafon causisson un derivat de l'occitan ''gandòla'', derivat de ''ganda'' «valat, regòla». Burgan e Lafon supausan una fondacion tardièra, perqué lo nom arriba tard dins los escrits <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, p. 280</ref>; l'absida romanica, pr'aquò, es del sègle XII <ref>http://catholique-montauban.cef.fr/rubriques/gauche/arts-et-culture/eglises-du-diocese/gandoules.pdf</ref>.
* '''''La Madeleine-d'Aussac''''' (nom francés), situada sus la RD 83bis, anciana partida de la RN 20 <ref>http://routes.wikia.com/wiki/Route_nationale_fran%C3%A7aise_20</ref>; lo vilatjòt d' ''Aussac'', pus pichon, es a costat, pus naut que l'anciana nacionala; la glèisa, fondada en 1225, d'estil gotic, es entremièg, pus prèpa d'Aussac. ''Aussac'' ven del nom de persona latin ''Alcius'' ambe'l sufixe ''-acum''; seriá donc una anciana propietat gallo-romana. Burgan e Lafon escrivon ''Aussac'', çò que las règlas de la grafia classica fan puslèu escriure '''Auçac'''. Auçac es benleu lo ''Auciago'' del testament de Sant Daidièr (680); [se lo nom deriva d'''Alcius'' + ''acum'', la vocalizacion de ''-l-'' implosiva es improbabla al sègle VII]. Las atestacions ancianas de ''la Madeleine'' son raras : ''Beata Maria Magdalena de Aussaco'' (1580), ''Beatae Mariae Magdalenae d'Aussac'' (1640), ''Aussac'' e ''La Magdeleine d'Aussac'' (Cassini). ''La Madeleine'' es Santa Maria Magdalena o Maria de Magdala. La prononciacion es [lamataléno], que Burgan e Lafon escrivon ''La Matalena'' <ref> Paul Burgan, André Lafon, ''Toponymie du Tarn-et-Garonne'', Association Antonin Perbosc, 2006, p. 280</ref> (puslèu '''La Magdalena''').
 
 
 
==Istòria==
21 147

cambiaments