Palau de la Música Catalana : Diferéncia entre versions

m
=== Dictaturas ===
[[Fichièr:Palau_de_la_Música_-_des_de_l'escenari.JPG|thumb|left|upright|La sala de concèrts dempuèi la scèna]]
Pendent tota son istòria, lo Palais foguèt lo luòc ont la causa d’eveniments sens relacion amb la musica. La vida politica catalana fa de l'edifici un simbòl que demòra uèi encara. D'entre aqueles eveniments las assembladas de ''[[Solidaritat Catalana]]'', la tancadura del Palais sus òrdre de [[Miguel Primo de Rivera]] del 24 de junh de 1925 al 13 d'octobre de 1925 seguís l'ispanizacion del nom e de la supression del tèrme « catalana »<ref>id "Cararach" </ref>.
 
Malgrat de ''concèrts a l'Espanha fascista''<ref> id "Cararach" </ref>, de representacions de militars [[Russia|russes]] [[Tsar|tsaristas]]<ref>id "Cararach" </ref> o un còr de las [[jovenças itlerianas]] en [[1943]], lo Palais torna trobar pauc a pauc un semblant de normalitat, e la vida musicala s'i desvolopa. Lo 9 de novembre de 1940 [[Joaquim Rodrigo]] jòga son [[concerto d'Aranjuez]] e lo 31 de març de 1944 [[Edouard Toldrà]] jòga pel primièr còp amb l'Orquèstra Municipala de Barcelona<ref> id "Cararach" </ref>, l'actuala orquèstra sinfonica e nacionala de Catalonha. Fins a la dubertura de l’''[[auditori]]'' en 1999, lo Palais demòra la principala sala d'espectacle de l'orquèstra.
15 661

cambiaments