Fernand Masson : Diferéncia entre versions

Prèst a se presentar davant lo Mèste, Fernand Masson trabalha sa tèrra per vocacion... e per necessitat. Lo shantre de ''Viva la tèrra e viva los paisans e la paisanalha'' se vei exauçat per la fin qu'avèva totjorn soetada ; tomba priglat per una ataca, au mitan de son barralh. Pendent son agonia, sas mans hèsen shens arrèst los gèstes de samiar e d'esplatir la tèrra. Lo poèta paisan s'estenh en repetant inconscientament lo gèste dau samiaire. Mès, l'un daus mèi bròis gèstes de la via, quò's aqueth dau samiaire, quòra sa man envia lo blat au hons de las regas. Coma ren n'es pas espranhat aus poètas, se tròba un prèste per refusar de venir l'absóder, damb lo pretèxte adara despassat que n'èra pas maridat. Tau coma un baladin de Molière, Masson se'n angut simplament sus un shar per sa darrèira damorança, acompanhat per una garba de flors de son casau, e seguit preus rares amics que la perspectiva d'un enterrament civiu n'avèva pas eishentats.
 
Qu'aquesta tèrra gascona que cantèt li èsti leugèira ; dispareish sivant la pura tradicion poetica, en mauconeishut integrau ; una centena d'annadas après la neishença, dens aqueth medis vilatge, de ''Meste Antoine Verdery'', dont a a l'encòp descubèrt lo lòc de neishença e partatjat integralament la fin. <ref> Traduccion d'un tèxte de Jan Masson (dit ''Jehan d'Oc''), hilh de Fernand Masson.
 
D'après un tèxte en francés de Jean Masson, hilh de Fernand.
 
==Un tèxte de Fernand Masson==
504

cambiaments